“Beursgebeurengevoel”

“BEURSGEBEURENGEVOEL”, of hoe een minwinst een pluswinst kan worden.

De modelspoorbeurzen van de MSC-EMMEN zijn al jaren een groot succes, sterker nog, een begrip in de regio. De combinatie van fraaie modelbanen en de nodige variabele handel in een leuke entourage blijkt een gouden greep te zijn. Uw stukjesschrijver heeft zich ook in de commerciële handel gestort met de gedachte het grote geld te vinden.

Kent u het “beursgebeurengevoel ?”, het is net als het Zwitserlevengevoel: ook prettig. Ik kreeg al enige tijd voor onze eigen modelspoorbeurzen dat gevoel, dan word je onrustig en komt er ook altijd iets “opruimerigs” over mij. Dan kijk ik op zolder naar troep, nou niet echt, maar naar de dingen die te maken hebben met de modeltrein waar ik nooit meer iets mee doe. U hebt vast ook wel eens spullen gekocht “voor later”. Dat later kwam dan wel, maar de spullen waren door herziening, en dat waren er bij mij vele, achterhaald.

Nou dat soort spul had ik dus ook, zoals bijv. diverse boekjes die een keer gelezen waren en daarna maar renteloos en nutteloos in de boekenkast stonden te niksen, of overbodige huizen in HO, maar ook treinen die niet meer in “het plaatje pasten”, anders gezegd ze waren zwaar overbodig. Daarom heb ik op de laatste beurs tegen betaling en in een opwelling een tafel bij onze organisator gehuurd. En daar zit je dan achter je “troep”. Links naast mij, aan een ander tafeltje, de kassa waar de broodnodige pecunia voor de beurs worden geïnd. Rechts naast mij de concurrenten met een t.o.v. mijn handel een ander en hoger marktsegment (om maar in handelstermen te blijven).

Beursgevoel

Zij verkochten “mooi spul”. Dat van mij was van een andere orde en voor een andere doelgroep, weer zo’n vakterm. U merkt het, de commerciële vorming begint al bij deze kleine zelfstandige. Nou, het was heel gezellig die dag en er is veel lol beleefd en ook de verkoop ging boven verwachting goed. Nou schijn je dat als beurshandelaar nooit te mogen zeggen zo heb ik later vernomen van de echte ervaren ”vakbroeder”. Ik heb horen zeggen dat handelaren net boeren zijn: nooit tevreden dus.

Maar goed, bij elke verkoop van enige betekenis ging ik richting de verkoopstands voor het verzilveren van het pas verdiende geld in de vorm van nieuwe zinvolle (?) alternatieven. Dit ritueel herhaalde zich steeds zodat het op een lijndienst ging lijken want de verkoop op mijn stand ging verrassend genoeg gestaag door en daardoor ook die van hun. Blijft de vraag natuurlijk; was dat spul nou zo uniek of was ik veel te laag met de prijs; achteraf ga ik voor het laatste.

beursgevoel

In een zeldzaam moment van helder filosofisch nadenken kwam ik op een briljant idee: Later ga ik geloof ook maar eens een beurs organiseren, eventueel zonder publiek, alleen met standhouders; ze kopen gewoon alles van elkaar en hebben het daardoor vreselijk druk. Als het meezit, hebben ze nog winst ook aan het einde van de dag, en niet onbelangrijk: heel veel jol en jolijt, toch?

Een gat in de (beurs)markt! Maar goed, aan het einde van de beursdag had ik een minwinst van dertig euro. Als nog steeds kleine zelfstandige en in een zeldzaam helder commerciëel moment, heb ik voor die dag de theorie ontwikkeld over min-en plus winsten. Minwinst is een ander woord voor verlies; Het klinkt gewoon veel vriendelijker: In deze tijden van crisis zouden de Grieken en Spanjaarden dat ook eens moeten overnemen, waarschijnlijk is het verkrijgen van subsidies van de Eurolanden dan minder problematisch.

Mijn baas zei wel eens (nou, eens…….) dat een bepaalde afdeling met verlies draait, verkeerd gesteld dus. Het moet zijn een hogere minwinst. Het komt heel anders over vindt u ook niet? Dus als u ooit in deze crisistijd ontslagen wordt door enorme minwinsten dan moet u dat positief zien. Stel het eens voor aan uw werkgever, u staat dan misschien bijzonder snel op straat wat voor hem een pluswinst zal zijn!

Beursgevoel

Goed, een minwinst van dertig euro dus, want in mijn koopdrift had ik meer gekocht dan verkocht. Gelukkig was het bedrag nog te overzien zodat de deurwaarder niet direct bij mij thuis op de stoep zou gaan staan, want bij een slecht bedrijfsresultaat wil de man nog wel eens snel en nadrukkelijk aanwezig zijn. Nogmaals, het was een leuke dag want je ontmoet veel “soortgenoten” en dat geeft een band.

Dus als het weer maart of november dreigt te worden, trek de stoute schoenen aan en huur op onze eigen gezellige beurs in Emmen een tafel. Struin eens tussen uw treinspullen op zolder en ontdek het grote geld! Kortom, gewoon eens proberen en het levert (als het even meezit) ook nog wat op: het beursgebeurengevoel! O ja, voor deze beursreclame geef ik later aan de organisator nog even mijn girorekening door zodat mijn minwinst toch nog een pluswinst kan worden! Chris Timmer.

Ps. Kijkt u eens naar het artikel over de komende modelspoorbeurs in Emmen.
Nog nooit in de rijke 30 jarige historie van de beurzen in Emmen is de opzet zo groot gepland.
Kom op 2 maart as. ook naar deze groots opgezette modelspoorbeurs met naast een enorm aanbod aan modelspoorhandel, demonstraties, ook verschillende topmodelbanen!

Klik hier voor de details.

beursgevoel